Olga Vrolijk, Retourtje Indië
Olga Vrolijk volgt in ‘Retourtje Indië’ de vrouwelijke lijn van haar geschiedenis
De in Etten-Leur opgegroeide en wonende Olga Vrolijk was zich niet sterk bewust van haar Indische achtergrond. Maar een speurtocht in het verleden leverde toch een band op met haar voormoeders. Ze werd een deel van het geheel van generaties.
door Hein van Kemenade
Olga Vrolijk (Leiden 1981) voelde zich niet verwant met de Indische familie van haar moeder. Die voelde voor haar vreemd, al gingen de liedjes waar ze graag naar luisterde wel over een Indische afkomst. Liedjes als ‘Selamat Jalan, Indisch kind’ van Wouter Muller en ‘Rumah Saya’ van Ernst Jansz van Doe Maar. Bij de uitvaart van haar oudtante Tine ging er iets door haar heen en ze zag ook iets in de blik van haar zoon waarin ze iets dacht te herkennen. Door het moederschap kreeg familie een belangrijkere plek in haar leven. Vrolijk besloot dat zij dit wilde uitzoeken en koos ervoor om de vrouwelijke lijn te volgen. Daarmee maakte ze het zichzelf niet gemakkelijk, want de meeste genealogische gegevens volgen de mannelijke afstamming. Het boek Retourtje Indië is het resultaat van haar zoektocht. lees meerKarol Lesman vertaalt Wisława Szymborska en Kornel Filipowicz
Wisława Szymborska en Kornel Filipowicz vormden jarenlang een hecht en gelijkgestemd schrijverspaar dat een stempel drukte op de Poolse literatuur. Ook in het echte leven waren zij een onafscheidelijk paar, al woonden zij nooit samen. Karol Lesman vertaalde nu van Szymborska brieven over literatuur en van Filipowicz een novelle.
door Hein van Kemenade
‘Een verhaal kan het desnoods zonder begin of einde stellen, maar een midden lijkt ons onontbeerlijk.’ Deze zin komt uit de verzameling artikelen die Wisława Szymborska schreef voor het literaire weekblad Życie Literackie (Het Literaire Leven). Karol Lesman (Breda 1951 ) vertaalde deze collectie onlangs met als titel Brievenpost. Vanaf 1961 beheerde Szymborska in het weekblad de rubriek ‘Literaire post’ waarin zij in briefvorm commentaar gaf op literaire inzendingen voor dit weekblad. Ook in 1961 verscheen Memoir van een antiheld van Kornel Filipowicz. Die roman gaat over hoe iemand de Tweede Wereldoorlog beleefde in Polen en is nu ook door Karol Lesman vertaald. De roman van Filipowicz kan worden gezien als een voorbeeld hoe je moet schrijven volgens de denkbeelden van Szymborska. Vanaf middel jaren zestig vormden zij een intiem en hecht stel. meer
Vorige recensie:
Els Pelgrom is een eigenwijze kinderboekenschrijfster met ‘duende’
Presentatie: Hein van Kemenade en Anne Goossen
luister hier Over de dichtbundel Lichtspoor:
Je kunt naar hem terugkijken, over hem spreken, de jongen die je was. Maar is het ook mogelijk hem zelf aan het woord te laten, van binnen uit en met hem degenen die om hem heen waren? Wat komt er dan aan het licht?
In Lichtspoor maakt dichter Herman Coenen deze zoektocht naar het kind van toen. Daarin tekent Coenen wat het jöngske meemaakte, hoe de wereld om hem heen voelde en hoe hij met zijn gevoeligheid, zijn liefde voor vogels, bloemen en het altijd levende landschap, zijn fantasie omging. We horen zijn stem, die van zijn moeder, zijn vader, zijn grootvader en anderen.
Deze bundel vindt zijn kracht in de eenvoud. De gedichten geven een levendig beeld. In het tere en het kwetsbare liggen geheimen verborgen die door de taal naar buiten komen.
Lees meer
